Het ijzerloze tijdperk

Na jaren geprobeerd hebben het tegendeel te bewijzen geef ik nu echt toe, een bit hoort niet meer thuis in de monden van mijn paarden en sporen horen niet aan de voeten van de ruiter.
En ook een hackemore niet.

Ik ga volledig voor ijzerloos.

Echt, het is een lange weg geweest maar zonder al dat ijzer wordt het zachter, krijg je meer begrip voor je paard, ga je meer en meer op je zit rijden en neem je de tijd voor je paard zodat hij zich kan ontwikkelen tot een trots en fier rijkunstig rijpaard.

Bedankt aan iedereen die mij voor is gegaan, lang leve het bitlose tijdperk voor in ieder geval mijn paarden

Ook zal ik mijn leerlingen stimuleren om deze stap ook te gaan maken.

Maar niets moet, het kan alleen als je het echt zelf wilt, niet overvallen wordt door angsten en je je jezelf volkomen vertrouwd.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *